İlk yazılarımdan birinde pembe de bizdenmiş canmış demiştim ya,o büyük bir yalan.Pembe çirkin bir şey bence.Hala çok uzaklarda.Bir gün illaki seveceğim fakat ne zaman nasıl bilemiyorum.
Belki bir kadın sevdirecek bana pembeyi belki bir adam.Kestiremiyorum.
25 Haziran 2011 Cumartesi
22 Haziran 2011 Çarşamba
14.06.11 17:20*
Annemin çocukluğunun geçtiği yerdeyim.Onun büyüdüğü evdeyim.
6 kişi senelerini geçirmiş bu evde.4 adam 2 kadın 38 yıl önce almışlar bu evi,annem 6 yaşındaymış.
Garip bir havası var bu evin.Oturup bakınca sanki o 6 kişilik aile yaşamaya devam ediyor burada.Dayımlar, annem evlenmemiş,dedem ölmemiş,anneannem hiç yaşlanmamış gibi.
Dedemle anılarımın hepsi bu evde,zaten 5'i geçmez ya o anılar.4 yaşındaydım öldüğünde.
Tam karşıda bir bakkal var.Her istediğimde beni oraya götürürdü rahmetli.Ne istesem alırdı.Özellikle de çokoprens alırdı sanırım şu macun gibi olanlardan.Dedem aklıma gelince hep o sahne geliyor aklıma.Elimden tutmuş minik torununu bakkala gidiyoruz.Batıkent'te gecenin 3'ünde uyandırıp yumurta istemem var ki anneannem hala herkese anlatıyor.Bir de hastanedeki hali..Nur içinde yatsın.
Annem bu evdeyken Mamak'ta yatmış,bu evdeyken Coşkun Sabah konserine evdekilere uyku ilacı verip kaçmış,erken uyandıkları için beni kaçırdılar yalanını söylemiş.
Dayılarım bu mahallenin delikanlılarıymış,En çokta küçük dayım.
Küçük bir kasaba gibi evin etrafı.Kare bir kasaba,yan yana evlerden oluşan bir kare.Ortada küçük bir pazar yeri var,eskiden bir gün kuruluyormuş pazar ama şimdi iki güne çıkartmışlar.Salı ve cumartesi.
Garip bir havası,dokusu var bu evin.En çok dedem var.Yazdığı mektupları saklamış dayım,annemle açıp tek tek okuduk onları.El yazısı ne güzelmiş,her mektup sonunda hasretle kucaklaması ne güzelmiş.Olsa da kucaklasa yine diyor insan okudukça.Annemin yazdığı mektuplar da vardı mektupların arasında.Duygulandık karşılıklı.Güzel bir geceydi.
En güzeli dedemdi.
Sanırım ne kadar az hatıra olursa,o kadar çok seviyor,bağlanıyor insan.5'i geçmeyen anıya rağmen tapıyorum o güler yüzlü adama.Belki de kötü taraflarını görmeye vaktim olmadığı içindir bu kadar sevgi.
Çok tanıdığım,çok anım olan herkes yok oldu şimdiye kadar.
Bilmiyorum.
6 kişi senelerini geçirmiş bu evde.4 adam 2 kadın 38 yıl önce almışlar bu evi,annem 6 yaşındaymış.
Garip bir havası var bu evin.Oturup bakınca sanki o 6 kişilik aile yaşamaya devam ediyor burada.Dayımlar, annem evlenmemiş,dedem ölmemiş,anneannem hiç yaşlanmamış gibi.
Dedemle anılarımın hepsi bu evde,zaten 5'i geçmez ya o anılar.4 yaşındaydım öldüğünde.
Tam karşıda bir bakkal var.Her istediğimde beni oraya götürürdü rahmetli.Ne istesem alırdı.Özellikle de çokoprens alırdı sanırım şu macun gibi olanlardan.Dedem aklıma gelince hep o sahne geliyor aklıma.Elimden tutmuş minik torununu bakkala gidiyoruz.Batıkent'te gecenin 3'ünde uyandırıp yumurta istemem var ki anneannem hala herkese anlatıyor.Bir de hastanedeki hali..Nur içinde yatsın.
Annem bu evdeyken Mamak'ta yatmış,bu evdeyken Coşkun Sabah konserine evdekilere uyku ilacı verip kaçmış,erken uyandıkları için beni kaçırdılar yalanını söylemiş.
Dayılarım bu mahallenin delikanlılarıymış,En çokta küçük dayım.
Küçük bir kasaba gibi evin etrafı.Kare bir kasaba,yan yana evlerden oluşan bir kare.Ortada küçük bir pazar yeri var,eskiden bir gün kuruluyormuş pazar ama şimdi iki güne çıkartmışlar.Salı ve cumartesi.
Garip bir havası,dokusu var bu evin.En çok dedem var.Yazdığı mektupları saklamış dayım,annemle açıp tek tek okuduk onları.El yazısı ne güzelmiş,her mektup sonunda hasretle kucaklaması ne güzelmiş.Olsa da kucaklasa yine diyor insan okudukça.Annemin yazdığı mektuplar da vardı mektupların arasında.Duygulandık karşılıklı.Güzel bir geceydi.
En güzeli dedemdi.
Sanırım ne kadar az hatıra olursa,o kadar çok seviyor,bağlanıyor insan.5'i geçmeyen anıya rağmen tapıyorum o güler yüzlü adama.Belki de kötü taraflarını görmeye vaktim olmadığı içindir bu kadar sevgi.
Çok tanıdığım,çok anım olan herkes yok oldu şimdiye kadar.
Bilmiyorum.
31 Mayıs 2011 Salı
yesinler hakkaten.
Şu erkeklerdeki 'ilgi gösteren kız mı var haydi o zaman olmadığım kadar cool olayım' halleri var ya, deli oluyorum. Ne ilgi gösteresim kalıyor, kalmadığı gibi ağızlarına çarpasım geliyor. Hayır nedir yani gönlüm kaydıysa,gözüme hoş geldiysen,bir iki bir şey içip kaliteli vakit geçirmek istediysem. Ne gerek var bu havalara, istemem yan cebime koylara falan. Tasmanızı bir bırakınca acıkmış kuçular gibi geri gelmeniz yok mu bir de of. Kıl oluyorum hepinize !
27 Şubat 2011 Pazar
Cafe Bi'yer !
Evet o sadece hatıralarda ve fotoğraflarda kaldı artık. Baykal sokakta koca bir yıkıntı halinde duruyor şimdi. Badana yaparken,fotoğraf seçerken,mobilya bakarken ki o heyecanlar molozlar altında bugün. Kocaman bir dozer hepsini yıktı. Ben bugün bir kez daha nefret ettim yaşadığım ülkeden,bu ülkenin polisinden,yasasından,hukuğundan ve insanından. Öğlen 3ten akşam 11e kadar sürer mi ifade almak?
Bu kadar kolay mı insanın ekmeğiyle oynamak diyordum,evet bu kadar kolaymış gerçekten. Bu soruyu sorarken Türkiye gerçeklerini hep unutmuşum ben,atlamışım orman kanunlarına göre yaşandığını. Gerçi ormanda bile bu kadar insafsızlık yoktur ama burada varmış.
Gitsem özlerim be İstanbul'u diyordum ama artık nasıl giderim nasıl götürürüm ailemi derdindeyim. Kesinlikle böyle bir ülke de yaşamak,böyle bir ülkede çocuk yapmak istemiyorum.
Bu kadar kolay mı insanın ekmeğiyle oynamak diyordum,evet bu kadar kolaymış gerçekten. Bu soruyu sorarken Türkiye gerçeklerini hep unutmuşum ben,atlamışım orman kanunlarına göre yaşandığını. Gerçi ormanda bile bu kadar insafsızlık yoktur ama burada varmış.
Gitsem özlerim be İstanbul'u diyordum ama artık nasıl giderim nasıl götürürüm ailemi derdindeyim. Kesinlikle böyle bir ülke de yaşamak,böyle bir ülkede çocuk yapmak istemiyorum.
2 Şubat 2011 Çarşamba
9-8lik.
Hani bir laf vardır ya adın çıktı mı inmez diye,atalar bilmiş resmen.Ama artık yormak istemiyorum kendimi inandırmak için,ikna etmek için.Herkesin bir iradesi vicdanı var nasılsa.Hesaplaşmaları onlara bırakıyorum.Yorulmak üzülmek yok artık.
Öperim
Öperim
18 Ocak 2011 Salı
CB
Öyle cak cuk konuştum notlarım öyle böyle diye nazara geldim sonunda.Olacağı buydu bilemedim en baştan.
Sabah zönk diye CB gördüm karşımda şok geçirdim.Ha diyeceksin CB de fena sayılmaz ama o kadar A'nın B'nin arasında hiç oldu mu ? hiç yakıştı mı bana ?
Zaten nasıl CB geldiğini de çözemedim henüz vizem 80 idi.
Family Sociology CB
Music Sociology AA
English for Literature AA
Research Methods in Social Sciences BB
Introduction to Sociology F
Human Geography BA
Turkish Language AA
cb ve f moralimi bozamıyor şuan galiba.
hahayt
Sabah zönk diye CB gördüm karşımda şok geçirdim.Ha diyeceksin CB de fena sayılmaz ama o kadar A'nın B'nin arasında hiç oldu mu ? hiç yakıştı mı bana ?
Zaten nasıl CB geldiğini de çözemedim henüz vizem 80 idi.
Family Sociology CB
Music Sociology AA
English for Literature AA
Research Methods in Social Sciences BB
Introduction to Sociology F
Human Geography BA
Turkish Language AA
cb ve f moralimi bozamıyor şuan galiba.
hahayt
17 Ocak 2011 Pazartesi
imposible is nothing'miş
İmkansız diye düşünüyordum ama değilmiş yahu.Birinci sınıftaki can çekişmelerim sona erdi nihayet.Transcript açılınca karşıma AA,BB,AA çıkıyor ya içim bir hoş oluyor adeta.Ha evet bir tane de F var ama üzülücek birşey yok zira önümüzdeki dönem onu da verip kurtulacağım.
Evet yıllık 20 milyar para akıtıyoruz okula ama verdiğim paranın hakkını vermeye başlamış olmak gurur verici.
Benimle sizler de gurur duyun a dostlar.
Evet yıllık 20 milyar para akıtıyoruz okula ama verdiğim paranın hakkını vermeye başlamış olmak gurur verici.
Benimle sizler de gurur duyun a dostlar.
16 Ocak 2011 Pazar
The Moon-Cat Power
An itibari ile mutluyum.Edirne'de olmak mutluluk verici.Canımın içinin yanında olmak mutluluk verici.Telefonun ucunda O'nun oluşu mutluluk verici.Diğer canımın içinin araba kullanıyor oluşu mutluluk verici.Meleğim annemin mutlu olduğunu bilmek,bebeyim kardeşimin mutlu olduğunu bilmek mutluluk verici.Evet paramın olmayışı üzücü ama mutluluk veren zımbırtılar o kadar çok ki para göze çarpamıyor şu sıra.
Rakı dedi de rakı çekti canım şimdi.Olsa da içsek hakkaten.
Biliyorum her zaman ki gibi iyi gelecek bana bu memleket.İyi gelmeye başlamış bile zaten diymi ama..
5 Ocak 2011 Çarşamba
son final !
evvet yepyeni hayatımda adım adım ilerlerken sanki bir güç bana dur diyor.
nerden geliyor bu ses diye dönüp bakınca karşımda gördüğüm tek dişi kalmış canavar olan son finalimi ve son finalim ile teslim edeceğim iki adet ödevi görüyorum.
inan kılımı kıpırdatacak gücüm yok, kalmadı. Ama yapmak zorunda olmak var ya işte öyle bir şey.
bana yardımcı olun.
imdat
nerden geliyor bu ses diye dönüp bakınca karşımda gördüğüm tek dişi kalmış canavar olan son finalimi ve son finalim ile teslim edeceğim iki adet ödevi görüyorum.
inan kılımı kıpırdatacak gücüm yok, kalmadı. Ama yapmak zorunda olmak var ya işte öyle bir şey.
bana yardımcı olun.
imdat
Kaydol:
Yorumlar (Atom)


