Evet o sadece hatıralarda ve fotoğraflarda kaldı artık. Baykal sokakta koca bir yıkıntı halinde duruyor şimdi. Badana yaparken,fotoğraf seçerken,mobilya bakarken ki o heyecanlar molozlar altında bugün. Kocaman bir dozer hepsini yıktı. Ben bugün bir kez daha nefret ettim yaşadığım ülkeden,bu ülkenin polisinden,yasasından,hukuğundan ve insanından. Öğlen 3ten akşam 11e kadar sürer mi ifade almak?
Bu kadar kolay mı insanın ekmeğiyle oynamak diyordum,evet bu kadar kolaymış gerçekten. Bu soruyu sorarken Türkiye gerçeklerini hep unutmuşum ben,atlamışım orman kanunlarına göre yaşandığını. Gerçi ormanda bile bu kadar insafsızlık yoktur ama burada varmış.
Gitsem özlerim be İstanbul'u diyordum ama artık nasıl giderim nasıl götürürüm ailemi derdindeyim. Kesinlikle böyle bir ülke de yaşamak,böyle bir ülkede çocuk yapmak istemiyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder